Back into the Future: Hoe Apple in de jaren ’90 de toekomst zag (spoiler alert!)

Een wereld waarin ‘intelligent agents’ ons helpen om elkaar te zien, met elkaar te praten en informatie met elkaar te delen. Een wereld waarin mensen samen ecologische rampen proberen te voorkomen. Waar kinderen gefascineerd zijn door wat zij op school leren. Wat een mooi toekomstbeeld.

Het is bijzonder om te zien hoe dicht Apple zo’n 25 jaar geleden al op het spoor zat van wat er vandaag de dag mogelijk is. Deze visie op de toekomst schijnt uit de hersenpan van toenmalig Apple CEO John Scully te komen.

De ‘spot on’ voorspellingen van Apple

In de video zien we een soort Wikipedia, videconferencing (als Skype), network file sharing (als Dropbox), de cloud, spraakherkenning (Siri on steroids), e-learning, een video platform (als YouTube) een interactieve online agenda, online collaboration, een soort van mobiel werken, faceted search, graph search, een soort van AirDrop en ‘intelligent agents’.

“We will hardly notice when we’re online”. Dat is een dijk van een voorspelling! Het is inderdaad zo dat veel mensen niet meer het verschil ervaren tussen online en offline. Maar dit fenomeen is pas iets van de laatste jaren en nog niet iedereen beseft dit. En juist dat maakt deze video in mijn ogen zo belangrijk. Het gaat om de gedachte erachter: hoe gaan mensen in de toekomst technologie inzetten om te communiceren en zo hun doel te bereiken? De ideeën van Apple over die ‘capabilities’ zijn nog steeds actueel en relevant.

Je kunt je natuurlijk afvragen? Was Apple zijn tijd zo ver vooruit of hebben de innovators van nu zich zwaar laten inspireren door dit toekomstbeeld van Apple? Zoals  Douglas Adams’ meesterwerk The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy.

Mobiel is groter dan gedacht

De video voorspelt hier al dat Internet heel groot wordt. Het vergelijkt het belang van internet met telefonie, terwijl die twee ‘werelden’ steeds meer samengaan. We ‘bellen’ en communiceren tegenwoordig meer via internet dan via telefoonsignalen.

Hoe dan ook, in de video wordt duidelijk dat Apple toen nog niet voorzag hoe groot mobiel zou worden. Je ziet kinderen naar grote computerschermen (“their own personal desktop”) kijken en de draagbare apparaten in de video zijn nog vrij groot en ‘robuust’. Dat geldt ook voor de grafische interfaces die we zien. En als de ‘professor’ zijn kantoor verlaat is hij onbereikbaar. Gelukkig neemt de ‘agent’ de boodschap aan.

Maar Apple heeft met de introductie van de iPhone eigenhandig van ‘het mobieltje’ een zo goed als onmisbaar apparaat gemaakt dat zeker voor jongeren nog de enige toegang tot het de digitale samenleving is.

Wat hebben we nog niet?

Over de intelligent agents zegt de video: “They’ll be able to do a lot more ‘[in de toekomst]”. Maar in die toekomst leven we nu nog niet. De ‘Siri’ in de video is veel intelligenter dan de Siri, Alexa of een van de andere spraakgestuurde systemen die we nu hebben. De ‘intelligent agents’ zijn nog lang niet zo intelligent als gehoopt.

In de video stelt de ‘professor’ een paar vrij algemene en niet-specifieke vragen. De ‘agent’ snapt de vraag direct, vult de vraag en corrigeert de vraag zelfs als de professor een persoon met de verkeerde naam noemt. I want one!  😀

De ‘agent’ helpt om specifieke informatie uit wetenschappelijke onderzoeken te halen, te extrapoleren en te visualiseren. Spraakgestuurd! Now we all want one!

Papier en de prullenbak

Het doet me deugd dat de prullenbak nog steeds prominent aanwezig is in de ‘interface of the future’. Een beetje analogie met papier en de fysieke wereld is nooit weg. Er wordt ook nog iets geprint in de video en dat maakt het ook toekomstvast. Want nog steeds wordt er veel papier gebruikt om onze digitale informatie te presenteren.

Interoperabiliteit geen probleem meer in de toekomst

De video legt het concept van ‘OpenDoc’ uit: een technologie waarmee informatie uit allerlei bronnen en uit allerlei applicaties moeiteloos kan worden verbonden, geëxtraheerd, geëxtrapoleerd en gepresenteerd. Die gedachte was niet nieuw: mensen als Tim Berners-Lee en Ted Nelson waren daar in die tijd al mee bezig. Maar Apple legt het heel duidelijk uit.

Het tweede deel van de video heet ‘The Moment of Discovery’. Daarin zien wij hoe een docent een les voorbereid en hoe het resultaat haar klas fascineert. Dit is een minstens zo interessant vervolg op ‘The Knowledge Navigator’ omdat het heel goed laat zien hoe technologie mensen helpt “to navigate with purpose” in de “Sea of information”.

Apple spreekt van tools die slim en intelligent genoeg zijn om de context van de informatie te begrijpen. Die tools verwerken in de video nog “thousands of pieces of information”, waar we het tegenwoordig over  honderdduizenden en miljoenen informatie-items hebben. De tool moet de informatie naar boven halen met voldoende kwaliteit en relevantie om als mens je tijd aan te besteden.

Als informatieprofessionals is dat volgens mij precies wat wij doen, met of zonder hulp van technologie.

Bekijk meer Apple-video’s uit de jaren ’80 en ’90